ΚΕΝΤΡΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

Προτάσεις του Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΣΠΔΕ) προς το Υπουργείο Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΣΠΔΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΕΠΘ

Ι. ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

1) Όρια της υποχρεωτικής εκπαίδευσης:

Σταδιακή επέκταση στα 11 χρόνια (9 + 2), αφού πρώτα εξα- σφαλιστούν οι κατάλληλες συνθήκες λειτουργίας (υποδομές, προσωπικό) στην προσχολική εκπαίδεση:

- Διετές νηπιαγωγείο

- Αύξηση αριθμού Συμβουλευτικών Σταθμών Νέων (ΣΣΝ) για καλύτερη υποστήριξη των μαθητών.

- Καθορισμός όρων σωστής λειτουργίας του 2ετούς νηπιαγωγείου (όχι απλή "φύλαξη" παιδιών !)

2) Γενικό Λύκειο: ενιαία μορφή ή επιστημονικά πεδία

1η πρόταση:

- Απεξάρτηση λυκείου από εξετάσεις.

- Κατάργηση γνωστικών πεδίων και δεσμών με τόνωση του μορφωτικού χαρακτήρα του Λυκείου.

- Έμφαση στην παιδευτική αυτοτέλεια του λυκείου.

- Μαθήματα υποχρεωτικά με πολλαπλές δυνατότητες επιλογών.

2η πρόταση (Π.Ι.):

- Αυτοτέλεια Λυκείου.

- Μαθήματα υποχρεωτικά και επιλογής.

- Α΄τάξη: Γενική παιδεία.

- Β΄τάξη: Αυξημένη γενική παιδεία + 2 κύκλοι σπουδών.

- Γ΄τάξη: Γενική παιδεία + 3 κύκλοι σπουδών

Και στις δύο προτάσεις (1η και 2η) :

- Περιφερειακές εξετάσεις σε ομάδες μαθημάτων στην Α΄ και Β΄τάξη λυκείου.

- Συνυπολογισμός για την πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση της επίδοσης (τελικών βαθμών) όλων των τάξεων του λυκείου.

3) Διεύρυνση σχολικού χρόνου

- Διεύρυνση σχολικού ωραρίου από το Νηπιαγωγείο έως και το Γυμνάσιο (με σταδιακή επέκταση στο Λύκειο) μέχρι τις 4 μ.μ. για παιδευτικούς και κοινωνικούς λόγους (δραστηριότητες, πολιτιστικά, προετοιμασία, υποβοήθηση -- όχι διδασκαλία πρόσθετων μαθημάτων)

ΙΙ. ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

1) Αναλυτικά προγράμματα:

· Βασικοί μορφωτικοί στόχοι

- Κύριος στόχος: η ποιότητα της προσφερόμενης σχολικής παιδείας

- Η ελευθερία του δασκάλου για την επίτευξη των στόχων.

- Σύνταξη νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων που θα στηρίζονται στο τρίπτυχο "γνώσεις - ικανότητες - δεξιότητες".

2) Υποχρεωτικά - Επιλεγόμενα μαθήματα - Ζώνη πολιτισμού

- Ενιαίοι εκπαιδευτικοί στόχοι στο λύκειο (τόσο στη Γενική όσο και στην Τεχνική-Επαγγελματική Εκπαίδευση).

- Αυξημένη ελευθερία επιλογών μαθημάτων στο λύκειο.

- Υποχρεωτικά + επιλεγόμενα μαθήματα στο λύκειο.

- Ανοιχτά Α.Π.Σ σε ποσοστό 10%.

- Ζώνη πολιτισμού εντός του σχολικού προγράμματος με παράλληλη διάχυση σε όλα τα μαθήματα

- Καθιέρωση ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας παράλληλα προς τη συμβατική.

ΙΙΙ. ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΠΟΥΔΩΝ

Γενικοί στόχοι:

Στο πλαίσιο της αναμόρφωσης των αναλυτικών προγραμμάτων σπουδών (ΑΠΣ) επιδιώκεται μια ανθρωποκεντρική εκπαίδευση, ένα περισσότερο «ανθρώπινο σχολείο», που εξασφαλίζει -με τον αναπροσανατολισμό των ποιοτικών χαρακτηριστικών της μάθησης- ισόρροπη συναισθηματική, πνευματική και σωματική ανάπτυξη σε όλους τους μαθητές και παράλληλα διαμορφώνει τον ελεύθερο και δημοκρατικό πολίτη, τον συνειδητοποιημένο πολίτη της Ευρώπης, τον πολίτη της κοινωνίας της γνώσης, ενώ συγχρόνως διασφαλίζει τη διατήρηση της εθνικής και πολιτισμικής μας ταυτότητας με δημιουργικό και ανοικτό τρόπο (γλώσσα, ιστορία, θρησκεία κ.λπ.).

Μέσα από τα προγράμματα σπουδών επιδιώκεται η καλλιέργεια οκτώ βασικών ικανοτήτων (συνδυασμός γνώσεων, ικανοτήτων και δεξιοτήτων), οι οποίες θεωρούνται αναγκαίες για την προσωπική ανάπτυξη του ατόμου, την καλλιέργεια της συνείδησης του ενεργού πολίτη, την κοινωνική ένταξη και την επαγγελματική ενασχόληση. Ειδικότερα επιδιώκεται:

1. Ικανότητα επικοινωνίας στη μητρική γλώσσα

2. Ικανότητα επικοινωνίας σε ξένες γλώσσες

3. Μαθηματική ικανότητα και βασικές ικανότητες στην επιστήμη και την τεχνολογία

4. Ψηφιακή ικανότητα

5. Μεταγνωστικές ικανότητες (να μάθεις πώς να μαθαίνεις)

6. Αξίες-αρχές και ικανότητες που αναπτύσσουν την ιδιότητα του ενεργού και υπεύθυνου πολίτη

7. Ανάπτυξη της ικανότητας για την ανάληψη πρωτοβουλιών σε όλους τους τομείς

8. Πολιτισμική συνείδηση και έκφραση

Βάσει των ανωτέρω, οι κατευθύνσεις της αναδιοργάνωσης των ΑΠΣ επικεντρώνονται και στο να αναπτύξουν οι μαθητές «ικανότητες-κλειδιά» για δημιουργικότητα (βασικό στοιχείο που αξιολογείται και σε διεθνείς διαγωνισμούς, όπως ο διαγωνισμός PISA) καθώς και ικανότητες για ευέλικτη, ανοικτή, ομαδοσυνεργατική, καθοδηγούμενη και αυτοκατευθυνόμενη μάθηση, για επαρκή και αποτελεσματική επικοινωνία αλλά και για καλλιέργεια θετικής στάσης απέναντι στη διά βίου μάθηση.

Ειδικότερα τα νέα ΑΠΣ στοχεύουν:

· στη διατήρηση της εθνικής και πολιτισμικής μας ταυτότητας αλλά και στην προετοιμασία του νέου ανθρώπου για την κοινωνία του ευρωπαίου πολίτη

· στην ανάπτυξη δεξιοτήτων εφαρμογής της γνώσης και επίλυσης προβλημάτων

· στην καλλιέργεια της ικανότητας κάθε ατόμου για κριτική προσέγγιση και αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνιών

· στη δημιουργία συνθηκών που παρέχουν σε κάθε άτομο τη δυνατότητα της διά βίου μάθησης («μαθαίνω πώς να μαθαίνω», αυτοκατευθυνόμενη μάθηση, επίλυση προβλημάτων κ.ά.)

· στην αξιοποίηση τόσο ποσοτικών όσο και ποιοτικών μεθόδων αξιολόγησης (π.χ. φάκελος [portfolio] μαθητή, ευρωπαϊκό portfolio γλωσσών κ.ο.κ.) που λειτουργούν ανατροφοδοτικά σε σχέση με την επίτευξη μαθησιακών διδακτικών στόχων και τη βελτίωση της εκπαιδευτικής πράξης

· στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής μέσα από την παροχή ίσων ευκαιριών και την καλλιέργεια κοινών στάσεων και αξιών.

Τα ΑΠΣ λαμβάνουν υπόψη:

α) την πολυμορφία του μαθητικού πληθυσμού ως προς τα πολιτιστικά, οικονομικά, κοινωνικά και γεωγραφικά χαρακτηριστικά του

β) τις ατομικές διαφορές των μαθητών, τα ενδιαφέροντά τους και το ιδιαίτερο κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον τους

· Επίσης, κρίνεται απολύτως αναγκαίο:

- να εξασφαλίζουν ομαλές μεταβάσεις από τη μια βαθμίδα στην άλλη, με βάση μια ενιαία φιλοσοφία, η οποία λαμβάνει υπόψη και τη σχέση του Λυκείου με την Τριτοβάθμια και με τη Μεταδευτεροβάθμια Εκπαίδευση,

- να υποστηρίζουν την πολλαπλότητα των πηγών μάθησης και να προωθούν ενεργητικές, συμμετοχικές, διαλογικές, διερευνητικές - ανακαλυπτικές και αυτοκατευθυνόμενες μορφές μάθησης (με τη μορφή project και με έμφαση στις διεπιστημονικές προσεγγίσεις), με παράλληλους θεσμοθετημένους μηχανισμούς ελέγχου και έγκρισης των πηγών

- να υποστηρίζουν την ομαλή ένταξη των ΑΜΕΑ στα γενικά σχολεία

- να προβλέπουν την αξιοποίηση των ποικίλων πηγών πληροφοριών (Διαδίκτυο, ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες, βιβλιοθήκες κ.ά.)

- να δίνουν τη δυνατότητα ώστε, ανάλογα με το αντικείμενο, να αναπτύσσονται δραστηριότητες οι οποίες θα λαμβάνουν υπόψη τα ενδιαφέροντα των μαθητών (καθιέρωση ζώνης πολιτισμού και δραστηριοτήτων σε όλο το εύρος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και επιλεγομένων μαθημάτων στο πλαίσιο του ολοήμερου σχολείου)

- να ενισχύουν την αυτονομία του εκπαιδευτικού έργου και τον κριτικό αναστοχασμό του εκπαιδευτικού, μετατοπίζοντας το κέντρο βάρους της διδακτικής πράξης από τα αντικείμενα διδασκαλίας στα δρώντα υποκείμενα, στον εκπαιδευτικό και στον μαθητή

- να ορίζουν το ελάχιστο των γνώσεων για τους μαθητές κάθε τάξης

- να διέπονται από τις αρχές της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης

- να επιτρέπουν τη διάχυση των περιεχομένων της μάθησης και να προωθούν την εκπαίδευση για την ειρήνη, για την αειφόρο ανάπτυξη, για την ισότητα των φύλων, καθώς και την Τοπική Ιστορία, την Αγωγή Υγείας, την Αγωγή του Καταναλωτή κ.ο.κ.

- να καθορίζουν επακριβώς τα κατ' ελάχιστον επιδιωκόμενα μορφωτικά αγαθά κατά γνωστικό αντικείμενο, σχολική τάξη και βαθμίδα εκπαίδευσης, τις μεθόδους επίτευξης, τους δείκτες επιτυχίας και τους τρόπους αξιολόγησης (μέτρησης) του αποτελέσματος αλλά και εναλλακτικούς τρόπους αξιολόγησης του μαθητή, με δεδομένο ότι έχει προηγηθεί γενικός στρατηγικός σχεδιασμός και απόλυτος προσδιορισμός των αναγκαίων «πυρηνικών» γνώσεων, ικανοτήτων - δεξιοτήτων και στάσεων του μαθητή-πολίτη

- να περιορίζουν δραστικά τον όγκο της ύλης σε ένα επαρκές σώμα γνώσεων με στόχο την ουσιαστικότερη και σε βάθος κατανόηση της ύλης με μεγαλύτερη συνάφεια της παρεχόμενης εκπαίδευσης με τις πραγματικές και ουσιαστικές ανάγκες της καθημερινής ζωής. Προς τούτο σε κάθε γνωστικό αντικείμενο ο διατιθέμενος διδακτικός χρόνος ισοκατανέμεται ανάμεσα α) στις γνώσεις που πρέπει να κατακτήσουν οι μαθητές, β) τις ικανότητες και δεξιότητες που πρέπει να αναπτύξουν και γ) τις αξίες και στάσεις που πρέπει ως πολίτες να καλλιεργήσουν.

- να ενοποιούν σε ομάδες τα ομοειδή γνωστικά αντικείμενα της Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης (π.χ. επιστήμες στο Δημοτικό, φυσική, χημεία, βιολογία στο Γυμνάσιο).

- να επιτρέπεται στον εκπαιδευτικό να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και να επιδιώκει παιδαγωγικές παρεμβάσεις με σκοπό μια ποιοτικότερη και αποτελεσματικότερη διδασκαλία.

Προβλήματα που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τη σύνταξη των νέων ΑΠΣ

· Η έλλειψη συνοχής της ύλης μεταξύ των βαθμίδων εκπαίδευσης.

· Η ποιότητα της παρεχόμενης γνώσης.

· Η μονομερής κυριαρχία της παραδοσιακής διδασκαλίας, μολονότι η εναλλακτική διδασκαλία εφαρμόζεται ήδη επιτυχημένα κυρίως στις καινοτόμες δράσεις.

· Η περιορισμένη χρήση εποπτικών μέσων, εργαστηρίων, νέων τεχνολογιών, καθώς και η έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής.

· Οι αδυναμίες του παιδαγωγικού πλαισίου: το ασφυκτικό Ωρολόγιο Πρόγραμμα, η ανεπάρκεια του διδακτικού χρόνου για δημιουργικές και καινοτόμες δράσεις, η άτυπη διάκριση ανάμεσα σε μαθήματα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα, το εξετασιοκεντρικό σύστημα του Λυκείου, το θέμα της φροντιστηριακής παιδείας.

· Η απώλεια προγραμματισμένων διδακτικών ωρών.

· Η χρήση ενός και μοναδικού βιβλίου και η έλλειψη εναλλακτικού διδακτικού υλικού (πολλαπλό βιβλίο, φάκελος μαθήματος, αξιοποίηση ψηφιακών βιβλιοθηκών, e-book).

· Η εισαγωγή των βιβλίων στο εκπαιδευτικό σύστημα χωρίς προηγούμενη πιλοτική δοκιμασία και αξιολόγησή τους στη διδακτική πράξη.

· Η παραγνώριση της νέας σχολικής και κοινωνικής πραγματικότητας (π.χ. θέματα που αφορούν ΑμεΑ, Ε.Κ.Ο.).

· Η ελλιπής κατάρτιση του διδακτικού προσωπικού και η περιορισμένης διάρκειας, επιφανειακή και μαζική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στις νέες παιδαγωγικές και διδακτικές προτάσεις.

· Η έμφαση στην απομνημόνευση γνώσεων πληροφοριακού χαρακτήρα, κατά την αξιολόγηση των μαθητών, κυρίως στο Λύκειο.

Ανάγκες και δεδομένα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας κατά τη σύνταξη των νέων ΑΠΣ

· Τα νέα κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα και εξελίξεις (παγκοσμιοποίηση, πολυπολιτισμική κοινωνία κ.τ.λ.).

· Η ανάδειξη της γνώσης ως κυρίαρχου χαρακτηριστικού της εποχής μας.

· Το γεγονός ότι η πληροφορία από μόνη της δεν αποτελεί γνώση (προϋποτίθενται γνώσεις και δεξιότητες για να καταστεί δυνατή η αναζήτηση, η επεξεργασία και η ορθή και δημιουργική αξιοποίησή της).

· Προώθηση κοινών στρατηγικών στην εκπαίδευση στο πλαίσιο της Ε.Ε.

· Υποχρέωση παροχής πιστοποιημένων τίτλων σπουδών αντίστοιχων με αυτούς άλλων χωρών της Ε.Ε.

· Δυνατότητα παροχής πιστοποίησης επιπέδου γλωσσομάθειας και γνώσεων Πληροφορικής σε περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο.

· Σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της διαφορετικότητας και της πολιτισμικής ετερότητας στο πλαίσιο μιας πολυπολιτισμικής κοινωνίας.

· Παροχή εκπαίδευσης σε ολοένα και υψηλότερο επίπεδο, λόγω των ραγδαίων επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων.

· Προώθηση της διά βίου εκπαίδευσης για τη διαρκή αναβάθμιση της γνώσης.

· Έμφαση στα ποιοτικά στοιχεία καθώς και στη διασφάλιση της συνοχής και της αλληλεπίδρασης των παραμέτρων ποιότητας της εκπαίδευσης.

· Η ανάγκη περιορισμού της σχολικής αποτυχίας και της μαθητικής διαρροής.

· Η έξαρση των κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών προβλημάτων.

· Το καταναλωτικό πρότυπο ζωής και οι επιπτώσεις του στο φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον.

· Η αύξηση του ποσοστού των αποφοίτων του Γυμνασίου που φοιτούν στο Λύκειο και η ανομοιογένεια του μαθητικού πληθυσμού.

· Η πίεση που ασκείται στο εκπαιδευτικό σύστημα, καθώς μεγάλος αριθμός αποφοίτων Λυκείου επιθυμεί να εισαχθεί στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

· Η συρρίκνωση του ελεύθερου χρόνου των μαθητών, σχολείο που «πνίγει» τους μαθητές.

ΙV. ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ

1. Όλα τα σχολικά βιβλία διατίθενται δωρεάν σε όλους τους μαθητές της επικράτειας και σε όλες τις βαθμίδες.

2. Εναλλακτικό (πολλαπλό) βιβλίο σε συνδυασμό συμβατικού (έντυπου) αλλά και ηλεκτρονικού βιβλίου (βιβλίο του μαθητή και φάκελος του μαθήματος και υλικό για τον εκπαιδευτικό (βιβλίο εκπαιδευτικού, έντυπο και ηλεκτρονικό υποστηρικτικό υλικό κτλ.).

3. Κατάλογος εγκεκριμένων διδακτικών πακέτων για κάθε αντικείμενο. Η τελική επιλογή από τον κατάλογο γίνεται, σε κάθε σχολική μονάδα, από τους εκπαιδευτικούς της ειδικότητας οι οποίοι εισηγούνται σχετικά στον Σύλλογο των Διδασκόντων.

4. Ύπαρξη μέσα στην σχολική τάξη, σε συγκεκριμένο χώρο αντιτύπων και των υπολοίπων εγκεκριμένων διδακτικών πακέτων, ώστε να χρησιμοποιούνται αυτά ανάλογα με τις ανάγκες διδασκαλίας των επιμέρους θεμάτων. Σε όλους τους μαθητές χορηγείται το σύνολο των διδακτικών πακέτων κατά μάθημα (με εξαίρεση το βιβλίο του εκπαιδευτικού) και σε ηλεκτρονική μορφή (DVD), ενώ τα βιβλία αναφοράς χορηγούνται μόνο ηλεκτρονικά.

5. ΑΠΣ σχεδιασμένα και για τις ανάγκες των ΑΜΕΑ και βιβλία κατάλληλα και για τα ΑΜΕΑ.

6. Συγγραφή των σχολικών βιβλίων από φυσικά πρόσωπα ή ομάδες φυσικών προσώπων ή εκδοτικούς οίκους, με βάση τα Α.Π.Σ, και τις ειδικές προδιαγραφές του Π.Ι. (πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος).

7. Τελική αξιολόγηση των βιβλίων από το Π.Ι. με κριτήρια γνωστά στους υποψήφιους συγγραφείς (περιεχόμενο, δομή, παρουσίαση, αισθητική ποιότητα και την εικονογράφηση κτλ.).

· «Βιβλίο του Μαθητή»: ευσύνοπτο, ουσιαστικές και αναγκαίες γνώσεις που πρέπει να αποκτήσει ο μαθητής στη συγκεκριμένη τάξη. Δυνατότητα εκτύπωσής του και σε τεύχη, ύπαρξη ένθετων και αποσπώμενων σελίδων ασκήσεων και δραστηριοτήτων κτλ.

· Φάκελος του μαθήματος: έντυπο και ηλεκτρονικό υλικό, που μπορεί να εμπλουτίζεται, να ανανεώνεται και να επικαιροποιείται (σχέδια μαθήματος, ποικίλο υποστηρικτικό υλικό/παράλληλα κείμενα, χρήση και αξιοποίηση της βιβλιοθήκης, των εργαστηρίων κ.ά.).

· Φάκελος με υποστηρικτικό υλικό για τον εκπαιδευτικό (έντυπο και ηλεκτρονικό) που μπορεί να εμπλουτίζεται και να επικαιροποιείται.

· Περιεχόμενο σχολικών βιβλίων σύμφωνο με τα εγκεκριμένα Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών.

· Γλώσσα των σχολικών βιβλίων σωστή, λιτή, κατανοητή, ελκυστική. Επιστημονική ορολογία ακριβής.

8. Διεύρυνση του θεσμού των σχολικών βιβλιοθηκών, και συστηματική λειτουργία τους.

9. Πιλοτική εφαρμογή του εναλλακτικού βιβλίου για όλα τα γνωστικά αντικείμενα Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

V. ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

? Απαιτείται η λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την ουσιαστική αναβάθμιση της δευτεροβάθμιας Τ.Ε.Ε.

? Το Επαγγελματικό Λύκειο συνδυάζει τη γενική με την επαγγελματική μόρφωση, επιτρέπει την κινητικότητα με το Γενικό Λύκειο και δίνει διέξοδο προς την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η πρακτική άσκηση πρέπει να προσμετράται για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

? Το Επαγγελματικό Λύκειο δομείται ως εξής:

- Α΄ τάξη:

Κοινή για όλους τους μαθητές του Επαγγελματικού Λυκείου, έχοντας ποσοστό κοινών μαθημάτων με το Γενικό Λύκειο τέτοιο ώστε να διασφαλίζεται η κινητικότητα στη Β΄ τάξη.

- Β΄ τάξη: Τομείς (περιορισμένοι)

- Γ΄ τάξη: Τμήματα Ειδικοτήτων. Για τον καθορισμό τους θα λαμβάνονται υπόψη η χωροταξική κατανομή και οι τοπικές ανάγκες της αγοράς, μετά από γνώμη των κοινωνικών εταίρων.

? Το Επαγγελματικό Λύκειο παρέχει στους απόφοιτους:

- Πτυχίο (Ειδικότητα-κατεύθυνση προς την αγορά εργασίας, σε επίπεδο 3) και

- Απολυτήριο.

? Ειδική μέριμνα στην Τεχνική Εκπαίδευση για τα ΑΜΕΑ

? Στήριξη των μαθητών με μαθησιακές ελλείψεις-έμφαση στο ΣΕΠ.

? Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών της Τ.Ε.Ε. και αλλαγή μεθόδων διδασκαλίας

? Έμφαση στην πιστοποίηση σε σχέση με τις επόμενες βαθμίδες.

? Προσοχή σε κεντρικό διοικητικό επίπεδο (ΥΠΕΠΘ) της Τ.Ε.Ε.

? Γενναία χρηματοδότηση της Τ.Ε.Ε.

? Οι Επαγγελματικές Σχολές καταργούνται σταδιακά.

? Δημιουργία ενιαίας μεταλυκειακής βαθμίδας που θα καλύπτει την κατάρτιση σε επίπεδο 4 και 5.

? Αναγκαία η χρηματοδότηση και η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, κυρίως των νέων ειδικοτήτων.

VI. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ

- Άξονας εκπαιδευτικής στρατηγικής η αξιολόγηση. Πρέπει να διέπει όλο το εκπαιδευτικό σύστημα, με συνεχείς διορθωτικές παρεμβάσεις για δραστική μείωση των προβλημάτων και για την εξασφάλιση ποιότητας στην εκπαίδευση.

- Νέο νομοθετικό πλαίσιο με άλλη περιγραφή στόχων για την αξιολόγηση.

- Έμφαση στην αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συστήματος και τού εκπαιδευτικού έργου κατά σχολικές μονάδες, νομό, περιφέρεια, πανελλαδικά.

- Συνολική, σύνθετη, ενιαία εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση (όπως η πρόταση του Π.Ι.).

- Ανεξάρτητος φορέας αξιολόγησης του συστήματος, στελεχωμένος από ειδικούς επιστήμονες και έμπειρους εκπαιδευτικούς.

- Ανάγκη επιμόρφωσης εκπαιδευτικών πριν από κάθε αξιολόγηση.

- Δοκιμαστική εφαρμογή συστήματος αξιολόγησης.

- Δημιουργία παρατηρητηρίου στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο για θέματα ποιότητας της εκπαίδευσης (αξιολόγηση, επιμόρφωση κ.ά.)

VII. ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

- Στενή η σχέση βασικής μόρφωσης (κατάρτισης) των εκπαιδευτικών και επιμόρφωσης.

- Η Πολιτεία να θέσει τους όρους για τη μόρφωση - επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

- Τα ΑΕΙ να διαμορφώσουν κατάλληλα προγράμματα για επιστήμονες που κατευθύνονται στην Εκπαίδευσητους.

- Κύριος φορέας επιμόρφωσης ο ΟΕΠΕΚ με αρμοδιότητες τη στρατηγική, τον συντονισμό, τη διαχείριση, τη χρηματοδότηση και την αξιολόγηση.

- Ο ΟΕΠΕΚ να έχει επιστημονικό συμβούλιο.

- Η εφαρμογή της επιμόρφωσης να γίνεται από ειδικούς φορείς: Π.Ι., ΠΕΚ, Σχολικούς Συμβούλους, ΑΕΙ, Διδασκαλεία.

- Συγκρότηση σώματος επιμορφωτών με πιστοποίηση

- Ίδρυση ειδικού φορέα (Σχολής επιμορφωτών).

- Επίπεδα επιμόρφωσης: α) εισαγωγική (διάρκεια ενός έτους) με δημιουργία του θεσμού του μέντορα, β)περιοδική (ενδοσχολική, εντός και εκτός Ελλάδας, με χορήγηση αδειών στους εκπαιδευτικούς).

- Μορφές επιμόρφωσης: εξ αποστάσεως, παρακολούθηση μαθημάτων, αυτομόρφωση, διά βίου.

- Παροχή κινήτρων στους εκπαιδευτικούς για να ασχοληθούν με την επιμόρφωση.

- Κίνητρα για δημιουργία επιμορφωτών ασχολουμένων με την Ειδική Αγωγή.

- Επαναπροσδιορισμός του ρόλου της μετεκπαίδευσης.

- Απαραίτητη η καταγραφή και αξιολόγηση της κατάστασης στο θέμα της επιμόρφωσης.

- Αναγκαία και γενναία χρηματοδότηση της επιμόρφωσης.

ΣΠΔΕ